Płonie ognisko i szumią knieje, d A7 d
drużynowy jest wśród nas. A7 d
Opowiada starodawne dzieje, d A7 d
bohaterski wskrzesza czas. g A7 d
Ref.: O rycerstwie spod kresowych stanic, F C
o obrońcach naszych polskich granic. A7 d
A ponad nami wiatr szumny wieje, d A7 d
I dębowy huczy las. g A7 d
Już do odwrotu głos trąbki wzywa,
alarmując ze wszech stron.
Wstaje wiara w ordynku szczęśliwa,
serca biją w zgodny ton.
Ref.: Każda twarz się uniesieniem płoni,
każdy laskę krzepko dzierży w dłoni.
A z młodzieńczej się piersi wyrywa,
pieśń potężna, pieść jak dzwon.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz